Letter Weer keek Roland op zijn horloge, nog vijf minuten.


Het was zonder twijfel de vreemdste dag van zijn leven. Nog geen uur geleden had hij het nieuws gekregen. Hij had maanden geleden gesolliciteerd naar een baan, en daar nooit meer iets van gehoord. Tot een uur geleden.
Maar dat was nog niet eens echt vreemd, hij had gedroomd vannacht. Hij droomde dat hij voor een grote deur stond, waar een robot de wacht hield. Deze robot hield hem een papier voor, hij moest tekenen als hij verder wilde. Achter hem lag een weg vol armoede en achter deze deur was geld genoeg. Hij hoefde maar te tekenen.
In zijn droom had hij rond gekeken. De deur waar de robot voor stond zat in een eindeloos grote witte muur gemaakt van een soort glanzend kunststof.

Naast hem en achter hem glooide hellingen, was er groen gras en waren er bomen en bloemen. Maar ook armoede.
De robot vroeg niets, keek hem alleen maar aan met koele groene ogen en hield het papier naar hem uit.
Er verscheen een pen in zijn hand... toen was hij wakker geworden.
Hij had de droom opgeschreven en er even over nagedacht, maar hij hoefde er niet zo veel mee. Dit was een van die dromen met een boodschap die je wel snapt. Kies je voor de harde kunstmatige kant of kies je voor het creatieve sprirituele leven met alle nadelen van dien.
Hij zuchtte, toen ze hem hadden gebeld was de droom het eerste dat in hem op kwam. Hij wilde wel kiezen voor de spirituele kant van het leven, maar hij moest de huur betalen, eten kopen, kleren dragen... het spirituele leven is leuk als je geld hebt, dus eerst maar geld verdienen. Dan kun je je later nog spiritueel en emotioneel ontwikkelen.
Toen ze hem hadden gebeld hadden ze hem gezegd dat hij meteen moest komen. Binnen een uur zou het gesprek al zijn. Hij keek weer op zijn horloge. Nog een minuut.

Een vrouw kwam naar hem toe, ze was knap en in chique wit gekleed. Haar glimlach was mechanisch en haar uiterlijk paste helemaal niet bij haar stem. Die was lager dan je van een vrouw zou verwachtten. ‘Volg mij maar, dan breng ik je naar Frank, onze personeelsfunctionaris.’
Ze heeft een zangstem, realiseerde hij zich. Dit was een vrouw die je waarschijnlijk in een concert van je stoel zou kunnen brullen.
Maar vandaag niet, vandaag was ze van kunststof, mechanisch.

Hij liep achter haar aan en heel het interieur was design, iedere plant, koffiezet apparaat,  stoel, tafel alles was gestyled. Had een ontworpen sfeer. Ze zag hem kijken.
‘Mooi he? Alles helemaal van Ivo, die beroemde ontwerper.‘ Hij knikte om haar gelijk te geven maar bedacht zich toen, hij wilde eerlijk blijven..‘eigenlijk is het mij veel te stijf, te veel in scene gezet ’ Verbaast keek ze om ‘oh, dat is....ik snap wel wat je bedoeld denk ik’. Ze keek even verstoord, en zette snel haar glimlach weer op.
‘Met zo een stem zou je prachtig kunnen zingen wed ik..’ begon hij. Ze stopte met lopen en keek hem aan ‘Hier is het’ ze deed de deur open en liep naar binnen.

‘Frank, hier is Roland, voor die functie die op P&O is vrijgekomen..’ Ze keerde zich naar Roland ‘Dag’ zei ze en vertrok. Frank stak zijn hand uit, en ze stelden zich voor.
De kamer van Frank was ook design, en hij droeg peperdure kleding die hij droeg het alsof het hem eigen was . De sfeer in de kamer had iets natuurlijks.
Het gesprek ging goed, en hij mocht terugkomen voor een vervolg gesprek.
Op het laatste vroeg Frank, ‘ denk je dat je hier past?‘
In een reflex zei Roland van wel, dat antwoord voelde alsof hij iets had ondertekend.  En ineens wist hij dat hij dat niet wilde. Ook al had hij de baan nodig.
‘Nee, toch niet. Ik pas hier niet.’ Hij zuchtte, ‘ik ben te vrij en ik heb een te grote hekel aan uniformiteit. Ik bedank voor de baan. ‘

Frank schudde zijn hoofd en schrok zichtbaar. ‘Is het dan zo erg hier?
Roland wist niet wat te zeggen en vertrok.

Hij keek weer op zijn horloge, het had bij elkaar precies een uur geduurd.
In een uur had hij zijn leven een richting gegeven. In een uur had hij bewust voor problemen gekozen omdat het principe zwaarder woog dan het inkomen. In een uur was hij uiteindelijk trouw aan zichzelf geweest.In een uur had hij zichzelf leren kennen.
Dan maar een dromer...

Hij zuchtte, en liep het centrum in. Op zoek naar een krant en een kop koffie.

kunstenaar

Efemeriden

Weegschaal
Zon in Weegschaal
25 graden
Waterman
Maan in Waterman
13 graden
Eerste kwartier
Eerste kwartier
8 dagen oud